2 /5 Oak Natthason: พระสิงห์วิลเลจ มีรูปลักษณ์ภายนอก การออกแบบ สถาปัตยกรรม สวยงาม ใช้ไม้เก่ามาตกแต่งทำเสา ซึ่งคลาสสิกมาก เหมาะสำหรับคนที่ต้องการไปนั่งเซลฟี่อัพภาพลงโซเชี่ยลว่าได้มาพักโรงแรมที่ “ดูเหมือน” จะหรูหราในคูเมืองเชียงใหม่
แต่ถ้ามองลงไปในดีเทลแล้วยังมีสิ่งที่ต้องปรับปรุงอยู่มาก hospitality ของพนักงานรีเซปชั่นบางท่าน สัมผัสได้ว่า “ฝืน” จนเกือบจะเฟค ตอนแรกได้ห้อง B101 ซึ่งเป็นห้องทำเลแย่มาก เลยขอเปลี่ยนเป็นห้องชั้นที่สูงขึ้น พนง.แจ้งว่าเต็ม ผมถามย้ำด้วยเสียงเรียบๆ “เต็มหรอครับ?” (เชียงใหม่ช่วงโควิดคุณก็รู้ว่าเงียบแค่ไหน) ต้องชมว่าพนง.รีเซปชั่นมี “เซ้นส์” ที่เร็ว สัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของลูกค้าและดำเนินการแก้ไขได้ดี จัดห้องพักใหม่ให้ เป็น B305 ห้องประเภทเดิมนั่นแหละ แต่อยู่ชั้นบน ของอาคารที่ไม่มีลิฟต์ ซึ่งผมโอเคไม่ติดอะไร สัมภาระน้อยครับ ห้องพักกว้าง กว้างมากๆ แต่ “ไม่สะอาด”
กาต้มน้ำมีกลิ่นและผงมาม่าของลูกค้าท่านก่อนหน้าที่คาดว่าเอามาม่าลงไปต้ม ต้มน้ำออกมายังเป็นคราบมันออกมาเลย ดื่มไม่ได้ ตู้เย็นมีคราบมันเหมือนคราบอาหาร แม่บ้านไม่ได่เช็ด อาหารเช้าคุณภาพแย่ ตัวเลือกน้อย เอาบาโลน่ามาติดป้ายว่าเป็นแฮม ไข่ดาวทอดน้ำมัน รูปลักษณ์ออกมาเหมือนไข่ดาวร้านข้าวแกง และมันเยิ้ม ขนมปังแมคโคร แยมเบสฟู้ด เนยAllowrie
พนักงานที่น่ารักคือลุงยามและพี่ยาม ทุกท่านเลย ทำงานactiveดี น้องผู้ชายbellboyก็น่ารัก เลิกงานแล้วเดินผ่านมาก็ยังช่วยโบกรถ (ตอนนั้นพี่ยามน่าจะไปเข้าห้องน้ำ) แต่พนักงานห้องอาหาร ไม่ใส่ mask ในช่วงสภาวะแบบนี้ แล้วคุณทำห้องอาหารเนี่ยะนะ!?
คือโดยรวมมีดีแค่เปลือก ถ้าลงรายละเอียดแล้วถือว่าธรรมดามาก ค่อนไปทางแย่ แล้วยิ่งถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ ราคาห้องพัก5,000+ แต่ใส้ในเป็นแบบนี้ น่าหัวเราะ
