3 /5 Komuay Nika: ไปถึงที่พัก
1.เจ้าหน้าที่ไม่อยู่ เดินหาได้ยินคนคุยกันด้านหลัง ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ มีวอตามเจ้าหน้าที่มา ขณะนั้นมีลูกค้า เข้ามาสอบถามที่พัก เจ้าหน้าที่มาถึงก็คุยกับลูกค้าที่มาสอบถามที่พัก นั่งรออยู่นาน หงุดหงิดเพราะโดนแซงคิว จะรีบไปเดินม่อนกุเวร ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ปิดห้าโมงเย็น กว่าจะได้คุยกับเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่พาเดินไปบ้านพัก เริ่มหงุดหงิดขึ้นไปอีก เจ้าหน้าที่ใจเย็น แจ้งเรื่องเวลคัมดริงค์
2.ไปถึงหน้าเคาน์เตอร์รับออเดอร์ พนักงานยุ่งก้มหน้าก้มตา กล่าวคำว่า สวัสดีค่ะ ครั้งที่ 1 พนักงานไม่ได้ยิน ต้องกล่าวคำว่า สวัสดีค่ะ อีกครั้ง และเสียงดังขึ้น พนักงานถึงจะได้ยิน
3.ชากาแฟในห้องไม่มี ไม่มีถ้วยชงกาแฟ ป้ายเขียนว่ามี ต้องแจ้งตอนเช็คเอาท์ว่าไม่มี ถ้วยกาแฟก็ไม่มี ต้องรีบแจ้ง กลัวว่าที่พักจะเข้าใจว่าเอาแก้วกาแฟเขาไปไหม เจ้าหน้าที่คนเดิมหยิบชามาให้สองซอง ต้องชื่นชมเจ้าที่หน้าที่กับการบริการที่จะต้องเจอลูกค้า รู้สึกว่าเจ้าหน้าที่เป็นเดอะแบก แต่ลูกค้าไม่ได้รู้สึกดีเพราะเรามาแจ้ง เราไม่ได้มาทวง รู้สึกได้ถึงความไม่พร้อมขององค์กร
4.อาหารเช้า พนักงานให้แจ้งตอนเย็น แจ้งเป็นข้าวต้ม กับไข่กะทะ ได้ข้าวผัดกับไข่กะทะมาแทน เอสเปรสโซ่เย็น ชาเขียวเย็น พนักงานต้องไปตามให้ ขนมปังปิ้งเสริฟ์พร้อมแยมสตอเบอร์รี่ ทิ้งช่วงเสริฟ์ แข็งและเย็น ดูแล้วพนักงานที่ห้องอาหารน่าจะมีน้อย ลูกค้าไม่ได้เยอะ แต่รอนาน
แนะนำท่านที่มาเที่ยวไร่ชาเช้าๆอากาศดี สายๆแดดร้อนเปรี้ยง, ไม่ควรพักที่ไร่ชา ที่พัก 999 บาท ห้องสแตนดาร์ด การจัดวางภายในห้องแลดูงงๆ ราวแขวนผ้าเตี้ยติดกับกาต้มน้ำที่วางกระดาษทิชชู่ ดูเหมือนอยู่หอพัก ถ้าจะพักที่นี่ ต้องไม่เลือกห้องสแตนดาร์ด ไม่มีโต๊ะเก้าอี้ให้นั่งทั้งในห้องและนอกห้อง
